YILGIN

Besbelli bir giden var, sen misin yoksa
Neden bu limanda gemiler ağlamaklı
Kaldırın şu manzarayı gözlerimden
Bu ne çok deniz, bu ne çok martı

En iyisi bir meyhana yokluğunda
Belki durulur ozaman bu çalkantı
Götürün şu masayı gözüm görmesin
Bu ne çok kadeh, bu ne çok rakı

Ne güzel ayaklardı ki unutamadım
Ve elleri şarkı söylerken ağlardı
Susturun şu çalgıları yeter artık
Bu ne çok beste, bu ne çok şarkı

Ağaçlar devrilmiş içimde, sonbahar
Kalan bir tek ağaç kocaman yapraklı
O orman yangınında onu da yakın
Bu ne çok yeşil, bu ne çok sarı

Batırın gemileri vurun zamana
Ya bir hançer verin bana sedef saplı
Bırakmayın öldürün öldürün beni
Bu ne çok keder, bu ne çok acı

Çürüyen bir şeyim şimdi ben yılgın
sağır göklere açtım avuçlarımı
Bitmez çaresizliğime ağlıyorum
Bu ne çok insan, bu ne çok tanrı

Ümit Yaşar Oğuzcan